Foto van jonge man op straat die zijn tablet leest
De vakbond die verschil maakt
Betrokken en verantwoordelijk voor een maatschappelijke bijdrage
Interview met John en Frenkie de Jong: over werk, geld en voetbal

John de Jong: 'Natuurlijk hebben we veel gepraat over keuzes'

Had het aan John de Jong gelegen, dan was zijn eigen loopbaan heel overzichtelijk geweest. Dan had hij met plezier bij zijn eerste werkgever Betonson ook de eindstreep gehaald. ‘Werk, kerk en voetbal - alles in een paar minuutjes op mijn fiets langs dezelfde dijk.’ Het liep anders.

John de Jong werkt bijna 25 jaar bij de betonfabriek in Arkel als het bedrijf plotsklaps dichtgaat. Het is 2009, de bouwcrisis is net begonnen, en John krijgt ontslag, samen met meer dan honderd collega’s. ‘We zagen het echt niet aankomen. Een enorme klap, voor het hele dorp, waar menigeen slapeloze nachten van heeft gehad.’ Er volgt een onzekere periode. John gaat aan de slag bij andere betonfabrieken in de regio die vervolgens ook sluiten.

Werkloos

Voor het eerst van zijn leven komt John thuis te zitten - een vreemde ervaring. ‘Ik was mijn werk kwijtgeraakt, maar heb me geen seconde verveeld. Mijn ouders hadden steeds meer zorg nodig; ik kookte tussen de middag voor hen. Frenkie voetbalde inmiddels bij Willem II en moest naar de trainingen in Tilburg worden gereden.’ Na een half jaar wordt John via een kennis bezorger van de leesmap. ‘Leuk werk. In de Rotterdamse wijken waar ik moest bezorgen, heb ik echt leren autorijden.’

Via het UWV krijgt John een baan als verkeersregelaar. Ook mooi werk, vindt hij, vooral in de zomer. Lekker in de buitenlucht en de sfeer bij evenementen is vaak gezellig, het contact met mensen goed. Alleen jammer van zijn sociale leven. ‘Kreeg ik ’s avonds een telefoontje dat ik de volgende dag ergens moest werken.’

Parkeerwachter

De volgende baan als parkeerwachter in Delft past hem daarom beter. Ook in de buitenlucht, ook veel bewegen, maar nu met roosters die je vier weken van tevoren krijgt en genoeg collega’s waarmee je diensten kunt schuiven. ‘Delft is een gezellige stad, met veel studenten en toeristen. Ik voel me soms net een wandelend VVV-kantoor.’

Zijn huidige werk is leuker dan het werk in de betonfabriek, vindt hij. Maar zijn ontslag wil hij achteraf geen gelukje noemen. Nuchter: ‘Als ik niet weg had gemoeten, had ik nooit anders geweten. Dan was dat werk ook gewoon goed geweest. Dichtbij, leuke sfeer, je kent mekaar.’

John houdt van aanpakken. Hij vertelt over zijn vader die bakkersknecht was, en vervolgens jarenlang conciërge. En over zijn opa, die vijftig jaar op de kraan bij de beton­fabriek zat, en naar wie hij als klein manneke ging zwaaien. ‘Werk is belangrijk. Om deel uit te maken van de maatschappij. Je bijdrage te leveren.’

Tekst loopt door onder de foto

John de Jong, vader van Frenkie de Jong, in zijn functie als parkeerwachter. Hij spreekt een man en een vrouw aan, terwijl hij op zijn fiets zit. 

Toekomst

In het appartement aan het pleintje middenin Arkel denkt hij na over de toekomst. Hij heeft nu een contract voor dertig uur bij de Delftse parkeerdienst en overweegt de voordelen van een nul-uren-contract. Dat geeft ruimte om af en toe naar Frenkie in Barcelona te gaan. Niet al te vaak; Johns leven is hier, in Arkel. Bij zijn jongste zoon Youri, zijn moeder in het verpleeghuis, de Koepelkerk, het voetbal, familie en vrienden. ‘Stoppen met betaald werk is ook een optie. Dan ga ik aan de slag als vrijwilliger in het verpleeghuis of bij de voetbal. Plekken genoeg waar ik mijn handen uit de mouwen kan steken.’

Zelfdiscipline

John kan zelf ook een aardig potje voetballen, en speelde in zijn tienerjaren bij Jong Feyenoord. Al op zijn vijfde begon hij bij ASV Arkel, waar hij nu, vijftig jaar later, nog steeds actief is. ‘Mister Arkel’ wordt hij wel genoemd. In totaal speelde hij er maar liefst 780 wedstrijden als middenvelder in het eerste team. Inmiddels doet hij het wat kalmer aan, maar met nog evenveel plezier, als speler in het derde elftal.

Als trainer kreeg hij Frenkie in zijn team. Heeft hij zich ooit zorgen gemaakt over de loopbaan van zijn zoon? Verbaasd: ‘Nee, geen seconde. Je ziet als trainer al snel dat die jongen talent heeft. Het zit gewoon in hem. Toen hij elf maanden was kon hij al lopen en trapte hij al tegen een ballon. En gelijk goed raken hè.’

Vanaf Frenkies vijfde staan de scouts al langs het veld in Arkel en op zijn achtste gaat hij naar de jeugdopleiding van Willem II. Als hij naar de middelbare school gaat, denkt John dat zijn zoon wel eens een prof zou kunnen worden. ‘Natuurlijk hebben we veel gepraat over keuzes. Maar Frenkie heeft altijd zijn eigen afweging gemaakt. Hij wist precies wat hij wilde. Totaal gefocust op voetballen. Omdat hij voetballen echt het allerleukste vond. Voetballen is zijn leven.’ Niemand heeft Frenkie hoeven uitleggen wat zelfdiscipline was. ‘Altijd op tijd naar bed en gezond eten. Waren er chips, dan nam hij een handje en dat was het dan. Het is zijn manier van leven.’ Heeft hij als vader ooit een plan B bedacht? ‘Nee. Nooit. Ik ben daar niet van en Frenkie ook niet. We zien wel hoe het loopt.’

Tekst loopt door onder de foto

John de Jong, vader van Frenkie de Jong, is aan het voetballen op de voetbalvereniging in Arkel. Hij rent achter een bal aan.

Miljoenen

Frenkie is de best betaalde voetballer van Nederland en verdient straks in Barcelona miljoenen. Hoe is dat voor de parkeerwachter? John: ‘Die bedragen in de voetbalwereld zijn genant. Ge-nant. Zeker als je het vergelijkt met wat iemand verdient in het verpleeghuis van mijn moeder. Maar als ik er als parkeerwachter een paar tientjes bij krijg, zeg ik ook geen nee. Dat doet Frenkie dus ook niet. Het gaat hem absoluut niet om het geld, maar hij is wel zakelijk. En zo werkt het nu eenmaal in de voetbalwereld.’

John ligt er niet wakker van, of Frenkie de weelde van het succes kan dragen. Sowieso ligt zorgen maken niet zo in zijn aard. ‘Zeker niet over mijn jongen. Die weet heel goed waar hij vandaan komt. Uit een heel normaal, nuchter gezin uit Arkel.’ Zorgen maken past ook niet bij zijn geloof. John bezoekt vrijwel elke zondag de Koepelkerk in Arkel of hij gaat met zijn moeder in het verpleeghuis naar een kerkdienst. ‘Dat is voor mij erg belangrijk. Als ik niet ga, mis ik wat. Dat geloof geeft vertrouwen.’

En John zelf: kans dat híj verandert door de sterrenstatus en miljoenen van zijn zoon? Een open, jongensachtige lach. ‘Denk het niet. Het gekste dat ik heb gedaan is dat ik mijn vijftien jaar oude Suzuki Altootje met 330.000 kilometer op de teller door Frenkie heb laten vervangen door een Volkswagen Polo. Een Golf vond ik wat overdreven. De Suzuki heb ik geruild voor een kratje bier, was iemand anders ook weer blij.’

Bierviltje

John en zijn familie kijken ‘gewoon heel nuchter’ naar Frenkie, maar zijn talent, ja, dat is wel bijzonder. John herinnert zich nog goed dat Frenkie zijn eerste contract afsloot bij Willem II, op zijn zestiende. Een bijzonder moment. John en Frenkies opa zaten erbij en er werden bedragen op een bierviltje geschreven. ‘Kinderen kosten veel geld, maar deze ging opeens wat op­­leveren.’ Even is hij stil, dan, weer met die jongensachtige lach: ‘Maar het allerbelangrijkste is plezier in het spel.’
John de Jong, vader van Frenkie de Jong, kijkt in de camera en lacht. Hij houdt een bal hoog.

Word nu lid van CNV Vakmensen

Als lid krijg je:

  • Deskundig advies over werk en inkomen 
  • Rechtshulp voor werk en privé 
  • Hulp bij je belastingaangifte 
  • Korting op verzekeringen 
  • Informatie en advies bij ziekte

 

Word lid met 50% korting

Op de hoogte blijven?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief. Je ontvangt 1x per maand ons nieuws over werk en inkomen.

Ja, ik meld me aan