Foto van jonge man op straat die zijn tablet leest
De vakbond die verschil maakt
Betrokken en verantwoordelijk voor een maatschappelijke bijdrage
Interview met John en Frenkie de Jong: over werk, geld en voetbal

Frenkie de Jong: ‘Je moet iedereen met respect behandelen’

Frenkie is druk. Champions League-wedstrijden achter de rug, Ajax kampioen, trainingskamp in Zeist met Oranje, op huizenjacht in Barcelona (gelukt!) en Spaanse les (schiet op). Verder zijn er, als het even kan, de ritjes naar Arkel, naar zijn ouders, broer, familie en vrienden. En tussendoor is er zelfs nog even tijd om onze vragen te beantwoorden. Over hoe hij is geworden wie hij nu is.

Frenkie, welke rol heeft je vader in je loopbaan gespeeld, wat heb je van hem meegekregen?

‘Dat je iedereen met respect moet behandelen. En dat je discipline nodig hebt om te slagen. Hoe ik er nu voorsta, heb ik zeker ook voor een groot deel aan mijn opvoeding en de mensen om me heen te danken. Mijn vader en mijn familie in het geheel hebben mij heel erg geholpen tijdens mijn carrière. Ik kon altijd bij ze terecht voor adviezen. Zonder dat ze me ooit iets echt hebben opgedragen.’

Ooit getwijfeld wat je wilde worden?

‘Ik heb vanaf ongeveer dat ik vier jaar was altijd profvoetballer willen worden. Op mijn zestiende kreeg ik een aanbod van Willem II voor een contract van drie jaar. Ik zat daar in de jeugdopleiding en wist eigenlijk al gelijk dat ik daar op dat moment wilde blijven. We zijn toen snel tot een overeenkomst gekomen.’

En is er ooit een plan B geweest, mocht dat voetballen niet lukken?

‘Nee. Veel mensen hebben me gevraagd wat ik zou willen worden als ik geen voetballer zou zijn. Ik zou het nog steeds niet weten, hahaha!’

Bij alle loftuitingen over zijn sportieve prestaties wordt opvallend vaak vermeld dat Frenkie ‘zo zichzelf’ is gebleven, een nuchtere jongen die je altijd aankijkt, ‘die goed weet waar hij vandaan komt’. Frenkies kracht? Plezier in het spel, doen wat je heel erg leuk vindt. ‘Ik ben op voetballen gegaan omdat ik dat het allerleukste vond’, zei hij eerder. ‘En mijn intuïtie. Ik doe veel op gevoel, dat is mijn kracht.’

Die vaak genoemde nuchterheid en bescheidenheid van Frenkie, is die echt? Absoluut, zeggen zijn familie en vrienden. Frenkie houdt niet van ophemelarij. Het past hem niet. Het draait om wat hij op het veld laat zien, daar moet hij schitteren, de rest vindt hij bijzaak. En dus wil hij niet dat er een tribune in Arkel naar hem wordt genoemd, en geeft hij niet om spullen. Liever geeft hij zijn ouders allebei een envelopje. In zijn eerste interview met Barça TV vertelt Frenkie dat toen zijn overstap definitief was, hij die heeft gevierd met zijn familie. ‘Maar niet te hard natuurlijk, ik zat nog midden in een seizoen.’

Word nu lid van CNV Vakmensen

Als lid krijg je:

  • Deskundig advies over werk en inkomen 
  • Rechtshulp voor werk en privé 
  • Hulp bij je belastingaangifte 
  • Korting op verzekeringen 
  • Informatie en advies bij ziekte

 

Word lid met 50% korting