Werk en stage
Waargebeurd
Fabrieksmedewerker Sophie (22) verloor tijdens de vakantie plotseling haar vader.
Ik durf mijn baas niet te vertellen...

dat mijn vader pas is overleden

‘Het gebeurde op de laatste werkdag voor mijn vakantie. Ik had er een paar drukke weken op zitten en was een uur thuis toen mijn moeder belde. Ik begreep eigenlijk alleen dat er iets met mijn vader was en dat het ernstig was. Ik moest onmiddellijk naar het ziekenhuis komen. Hij bleek een hartstilstand te hebben gehad op de sportschool. Hij is niet meer bij kennis geweest en twee dagen later overleden. De begrafenis was op de laatste zaterdag van mijn vakantie.

'Ik wilde dat alles gewoon was'

De maandag erna ben ik gewoon naar mijn werk gegaan. Op dat moment snakte ik naar een omgeving waar alles gewoon was. Zonder mensen die medelijdend naar me keken. Het leek me goed om even vrij te hebben van het verdriet en de chaos thuis.

De eerste week beviel dat uitstekend. De tweede week voelde het een beetje raar, vooral omdat ik opeens moest huilen toen een collega vertelde dat haar vader zo’n zeurpiet was. Jij hebt ‘m tenminste nog, dacht ik. De derde week leek het een grote vergissing om niets gezegd te hebben. Ik was zo ontzettend moe was. Mijn leidinggevende maakte nog een grapje: ‘Veel aan het feesten? Je ziet brak.’ Ik lachte een beetje. Ik kon op dat moment niet zeggen dat ik inderdaad zo’n honderd uur slaap in te halen had...

'Voelde mij zo alleen'

Mijn broer die ook net vakantie had, kreeg met terugwerkende kracht zijn vakantiedagen terug, een doos bonbons en een mooie kaart. Toen voelde ik me zo alleen. Ik wilde ook een kaart met alle namen van collega’s die me sterkte wensten. En ik wilde mijn vakantiedagen terug, omdat die anderhalve week het omgekeerde waren geweest van vakantie. Zo’n spijt dat ik kreeg dat ik niet gelijk had verteld wat er was gebeurd! Maar inmiddels kan moeilijk aankomen met een vader die eigenlijk al drie weken dood is, toch?’

Jolijn van CNV Vakmensen:

‘Allereerst: gecondoleerd met het verlies van je vader. Het klinkt heel dapper dat je weer zo snel aan het werk bent gegaan. Ik begrijp best dat het zo is gelopen. Het gebeurde heel onverwachts: je hebt amper tijd gehad om rustig te bedenken hoe je hiermee omgaat op je werk.

Eerst heel praktisch: je hebt recht op verlofdagen na de plotselinge dood van je vader. In je cao staat hoeveel dat er zijn. Had je in die periode net vakantiedagen opgenomen, dan worden die in principe omgezet in verlofdagen.

Je werkt bij een middelgroot bedrijf: hoogstwaarschijnlijk is er dus een personeelsafdeling. Ik raad je aan daar een afspraak te maken. Vertel tijdens het gesprek hoe het zit, eigenlijk gewoon net zoals je het nu aan ons vertelt. Maak je niet te druk. Je bent niet de eerste die zoiets meemaakt. En ook niet de eerste die er even over doet om zoiets persoonlijks te durven vertellen. Maar: hoe sneller, hoe beter.

In overleg met de personeelsmedewerker kun je besluiten of je het aan collega’s vertelt, of dat hij of zij het vertelt. Helemaal niet vertellen kan ook. Bespreek met deze contactpersoon binnen de organisatie waarom je het wel of juist niet zou willen. Komen jullie niet uit de kwestie van de verlofdagen, bel dan even naar CNV Info: 030 751 10 07. Dan denken we met je mee wat jij in jouw geval het beste kunt doen en of wij je daarbij kunnen helpen. We wensen je sterkte.

Hulp bij problemen op je werk

Heb je vragen, of hulp nodig bij problemen op je werk? Als lid kunt je altijd bij ons terecht met al je vragen. Voor jou als mbo-student is dat zelfs gratis! Studeer je hbo? Dan betaal je een kleine bijdrage.

Auteur

Gastblogger: Jolijn
Geplaatst op