jongen in boek
Er was een tijd – het voelt een beetje als mijn vorige leven – dat ik nog studeerde en dus bijna wekelijks te maken kreeg met tentamens en praktische opdrachten. Het was ook in dat leven dat mijn motto luidde: beter een zes zonder stress dan een zeven zonder leven.
“Beter een zes zonder stress dan een zeven zonder leven”

De zesjesstudent: helemaal zo’n slecht idee nog niet!

Ik had er persoonlijk niet zo heel veel mee, van die medestudenten die keurig netjes alles bijhielden, organiseerden en ruim op tijd begonnen met het leren voor de tentamens. Het was niet echt mijn strategie. Ik wachtte liever tot de druk zo enorm hoog werd, dat er weinig anders op zat dan RedBull inslaan en op de meest onmogelijke tijdstippen met de meest onmogelijke ezelsbruggetjes stampen stampen stampen. Mij hoor je absoluut niet zeggen dat deze strategie aan te raden is, maar ik heb wel mooi twee diploma’s gehaald (met HEEL.VEEL.ZESJES).

Het was heus niet zo dat ik liever bierdrinkend en lallend in de kroeg stond hoor. Maar ik had wel andere dingen te doen. Dingen waar ik mijn tijd liever aan besteedde. Trainen geven, zelf sporten, series kijken, vrijwilligerswerk en ja, ook wel eens wijntjes (of theetjes) drinken met vriendinnen. Toen ik onlangs een (redelijk oud) krantenbericht tegenkwam waarin stond dat “universiteiten zesjesstudenten gaan weren” omdat “zesjesstudenten simpelweg niet goed genoeg zijn” moest ik even terugdenken aan mijn achttienjarige zelf.

Was ik niet goed genoeg? Of had ik simpelweg meerdere – misschien wel andere – prioriteiten? Dat dat laatste het geval was, moge duidelijk zijn. Dat leidde ertoe dat ik niet al mijn tijd en energie besteedde aan het uitpluizen van studieboeken en samenvattingen en het logische gevolg daarvan was weer dat ik geen hele hoge cijfers haalde. Met voornamelijk zessen en een aantal verdwaalde zevens sleepte ik wel ‘gewoon’ keurig mijn HBO-diploma binnen en met nog wat meer zessen en iets minder zevens haalde ik vervolgens ook ‘gewoon’ mijn master. Zei iemand dat zesjesstudenten niet goed genoeg zijn? Moet je luisteren.

Ik kende dan misschien niet alle artikelen en boeken uit mijn hoofd en miste soms wel eens een deadline (of een compleet college). Maar toen ik klaar was met studeren was ik 22 jaar, twee diploma’s rijker, vond ik vrij snel een hele leuke baan (waar niemand ooit aan mij gevraagd heeft wat die 5,8 voor Taalpsychologie toch op mijn cijferlijst deed en waarom ik slechts een 5,5 voor statistiek had behaald), had ik veel ervaring met vrijwilligerswerk en wist ik ook nog alle leuke kroegen van Rotterdam én Tilburg te vinden. Nee, ik was geen student van de achten en negens, maar ik was wel de student met veel hobby’s en vrienden, de student die vrijwilligerswerk deed, de student die heus van een drankje en een dansje hield op z’n tijd én ja, ik was ook de student van de zesjes.

En weet je wat ik zou willen zeggen tegen de universiteiten die zesjesstudenten weigeren? Your loss. Zesjesstudenten zijn namelijk hartstikke fijne mensen, met een rijk sociaal leven, die het zonde vinden om hun tijd te verdoen met het bestuderen van de opvattingen van een ander, terwijl ze zelf ook zoveel ideeën hebben. Zesjesstudenten hebben meer van de wereld gezien dan enkel de bibliotheek en komen pas op dreef als ze uit de studiebanken zijn. Vraag maar aan Marc Zuckerberg!

Ben jij een negen-student?

Dan zou ik graag met je in contact komen, zodat ik ook de andere kant van de medaille hier in kaart kan brengen. Vind jij jouw studie het belangrijkste ever? Steek jij al je tijd (of bijna al je tijd) in het uitpluizen van studieboeken? En ben jij zo iemand die zegt: "Mwah, ging wel, zal erom hangen",en dan vervolgens een dikke vette negen haalt?

Auteur

Anouk Zwager
Anouk
Geplaatst op