Foto van jonge man op straat die zijn tablet leest
De vakbond die verschil maakt
Betrokken en verantwoordelijk voor een maatschappelijke bijdrage
Meldpunt voor de horeca

Veronique: ‘Ik heb nul vastigheid'

‘Er wordt heel veel van me gevraagd in mijn werk en ik doe het met enorm veel plezier. Maar ik krijg niet terug wat ik nodig heb om te leven.’ Veronique (26 jaar) kiest al ruim drie jaar met heel haar hart voor een baan in de horeca.

‘Als ik ziek ben, heb ik niets. Breek ik mijn been, dan hang ik.’ Veronique werkt al ruim drie jaar als restaurantmedewerker bij dezelfde werkgever. Ze heeft een nul-urencontract. Gemiddeld werkt ze zo’n 30 tot 35 uur per week. ‘Mijn werkgever is blij met mij en ik met mijn werk. Maar ik heb nul vastigheid.’

Flexibiliteit

Veronique heeft een hbo-diploma hotelmanagement op zak. Horeca heeft ‘absoluut’  haar hart. Je hoort haar niet klagen over onregelmatige werktijden, werken tijdens feestdagen en in de weekenden en over de flexibiliteit die dagelijks wordt gevraagd. ‘Maar er staat te weinig tegenover. Ik heb geen zicht op financiële zekerheid. Daar heb ik flink last van in mijn dagelijks leven.’

Eigen huisje

Binnenkort trekt Veronique in een eigen huurhuisje. ‘Ik kan dat op dit moment goed betalen van wat ik verdien. Maar ik heb lang geaarzeld: het is spannend omdat mijn vasten lasten nu omhoog gaan. Word ik morgen aangereden of roostert mijn werkgever mij opeens niet meer in, dan komt er hier niets meer binnen. Maarja, ik wil niet altijd bij mijn ouders blijven wonen.’

Verantwoordelijkheden

Net als het overgrote deel van haar collega’s is Veronique nu op zoek naar werk met een vast contract. ‘Dat is moeilijk. Maar bijna fulltime werken op een nul-urencontract zonder zekerheid, dat werkt niet als je vaste lasten hebt en meer verantwoordelijkheden krijgt. Het steekt: er wordt heel veel van me gevraagd in mijn werk en ik doe het met enorm veel plezier, maar ik krijg niet terug wat ik nodig heb om te leven.’

Horeca

Wat is jouw verhaal?

Ga naar het meldpunt >