CNV, FNV of De Nieuwe Vakbeweging?

12 december 2011
De afgelopen week heeft CNV Vakmensen nog niet gereageerd op de discussie binnen het FNV. Wat vinden wij er allemaal van?

In het werkveld hebben wij vooral te maken Met FNV Bouw en FNV Bondgenoten. Natuurlijk hebben wij last van de onenigheid binnen het FNV. Interne strubbelingen hebben altijd effect op het werk buiten de deur. Ook op ons werk. Maar tegelijkertijd gaan cao’s, sociale plannen en juridische ondersteuning gewoon door. Die wachten niet op interne strubbelingen.

CNV Vakmensen vindt het verstandig dat het FNV niet uit elkaar valt. De vakbeweging, maar ook de BV Nederland, is niet gebaat bij een vakbeweging die verder uit elkaar valt. Sterker nog, de vakbeweging moet juist een sterker geluid laten horen. Maar ook een geluid dat door diverse mensen ‘gehoord’ kan worden. Natuurlijk snapt men bij het FNV dat een nieuwe structuur echt niet alle problemen oplost. En natuurlijk zegt CNV Vakmensen niet: laten we ons dan nu maar aansluiten. Een nieuwe structuur geeft geen betere vakbeweging.

Herkenbaar vakbondsgeluid  
Wat willen wij wel? CNV Vakmensen wil meer dan anders kiezen voor een herkenbaar vakbondsgeluid, waarbij iedereen dezelfde mogelijkheden krijgt om te groeien. Dus niet: mensen met een vast contract krijgen alles, mensen met een flexibel contract krijgen niets.  Iedereen heeft recht op dezelfde emancipatie-mogelijkheden. Dat betekent dat we bij een scheefgroei van de bevolking (veel ouderen en weinig jongeren) niet koste wat kost hetzelfde systeem overeind willen houden, waarbij jongeren zich terecht benadeeld voelen.

Echte solidariteit is durven toegeven aan rechtvaardigheid. Maar ook een waarschuwing dat we ons niet moeten laten leiden door mensen die vanuit eigenbelang tegenstellingen creëren tussen jong en oud. Ouderen zorgen in een natuurlijk systeem voor jongeren en jongeren nemen de zorg over voor ouderen. Dat is duurzaam. Als we dan toch eerlijk willen delen, dan wil ik vechten voor gelijke kansen op de arbeidsmarkt, gelijke kansen voor iedereen op opleiden, gelijke kansen voor iedereen om zelfstandig te leven en te werken!

Risico’s en kansen samen delen  
Werkgevers en werknemers delen samen de risico’s, maar profiteren ook samen van de kansen. Dus geen flexibele schil van 20 procent om een bedrijf, waardoor een grote groep mensen niet dezelfde kansen heeft. Wat dan wel? Iedereen heeft een contract voor onbepaalde tijd, maar iedereen is dan wel bereid om twintig dagen flexibel werken (intern of extern). Geen gerommel met ontslagrecht, waarbij de één wordt ingewisseld voor de ander. Maar perspectief voor iedereen. Iedereen heeft recht op een Kerspakket!

De overheid moet dan niet met verslechteringen komen, maar juist ruimte bieden. Minder regels was toch het devies? Dan moet de nieuwe vakbeweging die ruimte wel in gaan vullen. Dan komt de vakbeweging met een alternatief dat recht doet aan ‘onze’ woorden: emancipatie, solidariteit, rechtvaardigheid en duurzaamheid.

Mensentaal  
Iedere keer opnieuw geven we nieuw leven aan die waarden, door met iedereen in gesprek te gaan in mensentaal en niet in economische taal. Dus door te luisteren en te vertalen. Wie zich herkent in die stijl en die woorden is van harte welkom bij onze vakbond. Dan is de vakbond dichtbij en van onschatbare waarde.   CNV Vakmensen kiest voor mensen. Dat is onze vakbond.

Jaap Jongejan
Voorzitter CNV Vakmensen


Reacties

Nidz, 11-03-12 18:26:
Je komt nu toch iets te vaak naar mijn smaak met tu-quoque argumenten. Dat is op zich al evpwerrelijk want het is een schijnargument. Als er c3a9c3a9ntje door rood rijdt, dan mogen we volgens dat argument allemaal door rood rijden. Nee dus. Eerst kom je met Einstein en nu weer Wiles. Maar Wiles' geschiedenis kun je niet vergelijken met Roos Vonk. En niet alleen omdat een gigantische wetenschappelijke prestatie wordt vergeleken met een 13-in-een-dozijn-resultaatje, maar ook omdat jouw verhaal niet klopt. (1) Andrew Wiles wilde er de pers niet bij hebben op het congres in Cambridge. Hij had drie time-slots van twee uur om te vertellen waar hij mee bezig was. Nergens beweerde hij dat hij de laatste stelling van Fermat ging bewijzen. Het ging over nieuwe inzichten in het vermoeden van Taniyama en Shimura uit de jaren vijftig, dat zegt dat twee abstracte mathematische objecten (elliptische krommen en modulaire vormen) eigenlijk dezelfde zijn. Bijna het zelfde zou al een sensatie zijn, maar zeker 100% hetzelfde, want dat bewees tevens de laatste stelling van Fermat.Bij de laatste lezing zag het zwart van de wiskundigen omdat men voelde dat er iets bijzonders zou gaan gebeuren. Pas daarna kreeg de pers er lucht van. (2) Het cruciale laatste stuk van het bewijs was al eerder getest in een seminar van een aantal maanden, maar niemand zag toen de fout. Ook Nick Katz niet die er al die tijd bij was.(3) Het bewijs was 200 pagina's. Het werd in de review, zomer 1993. in zessen verdeeld over zes reviewers. Nick Katz kreeg opnieuw hetzelfde cruciale stuk te beoordelen en vond nu wel de niet te repararen fout (samen met een Franse onderzoeker). (4) Dat stuk is uiteindelijk vervangen door een redenering die wel klopte, en ook beknopter was. Het uiteindelijke bewijs was altijd nog 150 pagina's. (5) Het ging dus niet om c3a9c3a9n bewijs van c3a9c3a9n stelling, maar om een heel stuk nieuwe wiskunde, dat ook zonder die laatste stap naar het bewijs van de stelling van Fermat enorm belangrijk is. [Fermat's Last Theorem, Simon Singh, 1997].

Reageren

Voeg reactie toe

* - verplicht veld

*




CAPTCHA afbeelding om SPAM tegen te gaan
Als U het woord niet kunt lezen, klik hier.
*
*

Blogarchief

CNV Vakmensen:
http://www.cnvvakmensen.nl/wie-we-zijn/weblog/artikel/item/cnv-fnv-of-de-nieuwe-vakbeweging/18123/

© CNV Vakmensen