Cao Ambulancezorg

Als werknemer in de Ambulancezorg werk je in het particuliere ambulancevervoer. De ambulancezorg heeft te maken met aanzienlijke arbeidsrisico’s. Dit komt door de aard van het werk, de omgeving waarin en de omstandigheden waaronder het werk moet worden uitgevoerd. Fysieke belasting door tillen, duwen en trekken onder vaak moeilijke omstandigheden en psychische belasting zoals werkdruk, agressie en traumatische ervaringen zijn belangrijke arbeidsrisico’sin de ambulancezorg.

In Nederland zijn 24 uur per dag, 7 dagen per week, ongeveer 680 ambulances beschikbaar om ambulancezorg te verlenen. Meer dan 4.000 bekwame ambulance-zorgverleners bieden spoedeisende en geplande ambulancezorg. De Meldkamer voor de Ambulancezorg (MKA) geeft jaarlijks ruim 1 miljoen ritten uit. Daarvan zijn er ongeveer 650.000 voor spoedeisende medische hulpverlening. Ongeveer 350.000 ritten zijn voor de zogenaamde ‘geplande ambulancezorg’.

De ambulancezorg heeft zich in een relatief korte tijd ontwikkeld van een vervoers-voorziening (ex taxi) tot een zorgvoorziening en tot een volwaardig onderdeel van de keten van spoedeisende medische hulpverlening. Naar verwachting wordt dit met ingang van 1 januari 2011 bekrachtigd door de Wet Ambulancezorg. In deze wet wordt de ambulancezorg regionaal georganiseerd. De nieuwe cao is daarop gericht.

De Regionale Ambulancevoorziening (RAV) is verantwoordelijk voor het leveren van ambulancezorg. Binnen deze organisatie werken ambulancediensten en de MKA samen. Een RAV kan zowel publiek als privaat georganiseerd zijn. Met de komst van de nieuwe Wet Ambulancezorg zal Nederland 25 RAV-en kennen.
Jaarlijks worden er ongeveer 240 nieuwe ambulanceverpleegkundigen, ambulancechauffeurs en verpleegkundig centralisten opgeleid. De vervangingsvraag is helder, de functie’s hebben zich van LBO naar HBO opgewaardeerd.